...اجبار سرنوشت

وقتی شرایط آرام  ِ و از چیزی ترسیده یا وحشت زده نیستی

خوشحالی از این سکوت و سکونی که بر زندگیت حاکم شده

سرت به کارهای خودت، به تنهایی ِ خودت گرم ِ

و دغدغه ای نیست

اما در شرایط ِ بحرانی است که یهو ته دلت خالی می شه

و احساس می کنی که در این بی پیوندی و سکوت

چقدر « آسیب پذیر » هستی

انگار هیچ کس از انسانی که همه پیوندهاش رو با هر چیز و هر کسی

در هستی گسسته آسیب پذیرتر نیست

وقتی ترسیدی، و وجودت رو ترس فرا گرفته

یهو با یک اتاق خالی مواجه می شی و صندلی که باید

روش بشینی و یواش یواش نفس هات رو منظم کنی

تا ترس آرام آرام از وجودت بیرون بره

و آرامشی که می تونست با ده دقیقه صحبت با یک دوست، یا یک خدا بوجود بیاد

برای تو ممکنه ساعت ها طول بکشه

و این هزینه ای ِ که تو باید بپردازی

و این « سرنوشت » توست

علیرضا